De infernis
De superbis
Est infernum antrorsum ad distantiam ad dextram, ubi illi qui in insania quod plus quam numina, et quod subjugaverint coelum, cum apparent non ut gigantes apparent, sed sicut gigantum gigantes, et infra se vident omnes reliquos sicut parvulos, aut sicut myricas, illi cum in inferno sunt, in tali insania sunt quod coelum sit sub illis, et quod illi regant omnia; fuerunt ibi, qui non crediderunt quod talis insania daretur, quia credebant [quod] quia fuerint homines receptibiles essent alicujus rationis, sed non potuerunt, quia in vita corporis confirmarunt se contra vera Ecclesiae, et contra Deum, et qui se confirmaverant contra illa, et contemserant alios prae se, et continue alta spirarunt, tales unt, nec possunt ab insania redire, quod expertum per id quod illi frustra laborarent illis persuadere quod insanirent: inde quoque instructi fuerunt, quod quo plus aliquis corde superbit super alios, hoc est, in amore sui sit, eo minus est in facultate sapiendi, sic ut removeantur a sapientia secundum gradum amoris illius, et quod sapientia a Domino influat solum apud illos, qui humiles sunt, non contemnunt alios prae se, favent bonis, et amant bonos ex corde.
